τα αφεντικά των τεχνών

Με αφορμή τις θεατρικές επιχορηγήσεις (για τις οποίες δεν έχω γνώμη), μια γενικότερη άποψη για το τι συμβαίνει στον χώρο των περισσοτέρων Τεχνών, το οποίο μας διαφεύγει.
Έχουμε την εντύπωση ότι αυτός ο χώρος διαμορφώνεται από τα έργα των καλλιτεχνών.
Νομίζουμε ότι ζωγράφοι, φωτογράφοι, λογοτέχνες, σκηνοθέτες, συνθέτες, σεναριογράφοι, θεατρικοί συγγραφείς, χορογράφοι, χορευτές, ηθοποιοί, κλπ., είναι αυτοί που δίνουν το στίγμα και το ύφος στις Τέχνες που υπηρετούν.
Μόνο που δεν είναι παρά “υπηρέτες”. Τα “αφεντικά” είναι κάποιοι άλλοι.
Εκδότες και επιμελητές εκθέσεων (curators), γκαλερίστες και ατζέντηδες, μουσικοί παραγωγοί και κριτικοί με επιρροή, διευθυντές φεστιβάλ και πολιτιστικών οργανισμών, “επιτροπάκηδες” που γνωμοδοτούν για χρηματοδοτήσεις, που κρίνουν τι αξίζει και τι όχι, που επιβραβεύουν και απορρίπτουν,
αυτοί είναι που αποφασίζουν και διαμορφώνουν καθοριστικά το καλλιτεχνικό τοπίο. Στην τελική, αυτοί είναι οι δημιουργοί(!)
Ας τους βγάλουμε από την αφάνεια, και ας τους αναγνωρίσουμε σαν υπερ-καλλιτέχνες, αποδίδοντας τα εύσημα κατευθείαν σε αυτούς.

για την ηθική αξιολόγηση των ταινιών και άλλων παρεμφερών έργων

Είναι η ηθική αξιολόγηση μιας ταινίας ασήμαντη μπρος στην αισθητική της αξιολόγηση; Μπορούμε να θεωρούμε άξια μια ταινία μόνο και μόνο για την τεχνική ή αισθητική της αρτιότητα και τη φορμαλιστική της επιδεξιότητα, χωρίς να εξετάζουμε τον ηθικό της αντίκτυπο; Χωρίς να βλέπουμε αν καλλιεργεί το φόβο, αν ποντάρει στα κόμπλεξ μας, αν σπεκουλάρει πάνω στη διέγερση της αδρεναλίνης για κρατήσει το ενδιαφέρον μας ερεθίζοντας τον αμφιβληστροειδή χωρίς να έχει τίποτε να πει, πέρα από το να αναπαράγει το κενό στη διαπασών;
Μπορούμε να αποτιμούμε ένα έργο τέχνης αγνοώντας το ηθικό του αποτύπωμα;

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ, κωμωδία μικρού μήκους

Κρίμα να πάει χαμένο, το καημένο.  Με αφορμή το  πρόγραμμα έκτακτης χρηματοδότησης του ΥΠΠΟΑ, θυμήθηκα τα νιάτα μου και έγραψα μια κωμωδία μικρού μήκους, αλλά το γέλιο που έπεσε με τον αχταρμά διεκπεραίωσης του προγράμματος ήταν ανώτερο. Παρόλα αυτά, είναι αστείο σενάριο και θα είχε πλάκα να γίνει από  κάποιον/α που θα μπορούσε να το κάνει ταινία, καθότι δεν είναι από αυτά που εγκρίθηκαν, κι εγώ αδυνατώ. Το διαθέτω, λοιπόν, σε όποιον/α σκηνοθέτη/τρια θα είχε τα φόντα και τα μέσα για μια 15λεπτη κωμωδία και χρειαζόταν ένα σενάριο.
Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να το διαβάσει ολόκληρο εδώ: ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ, σενάριο μικρού μήκους